Bir basın mensubunun meslektaşları ile paylaştığı bir mailde nasıl bir kişiliğe sahip olduğu çok daha iyi anlaşılan zat. buyrunuz ve ibret alınız;

“cem uzan, kizinin da fotografini kullanarak cumhuriyet gazetesi’ne verdigi ilanda şöyle diyor:
[”yasemin uzan daha annesinin karnındayken ‘banka kaynaklarini kendi amaci için kullanmakla’ suçlandi. henüz iki aylikken ‘olmayan’ malvarligina el konuldu. 4 ayi doldugunda hakkinda ‘banka parasini zimmetine geçirdigi’ gerekçesiyle’ suç duyurusu yapildi.
hemen 15 gün sonra yurt disina çikmasina yasak getirildi… yasemin uzan, sadece hitler almanya’si döneminde uygulanan, bu dönemden sonra insan haklarina aykiri oldugu için tüm avrupa’da ve dünyada yasaklanan, adina ’sippenhaftung’ denilen bir zihniyetin türkiye’ye ithal edilmesinin kurbani… bu bir insanlik ayibidir.”]

bu ilani görünce yazmak farz oldu. 1994 sonuydu. zülfikar dogan, star tv’ye ankara haber temsilcisi olunca, bana da is teklifi yapti. 2 ocak 1995 günü star tv ankara bürosu’nda muhabir olarak ise basladim. 22 ocak günü dogan, alelacele istanbul’a davet edildi. bir gün sonra da ankara’ya geri döndü. dogan, ani istanbul ziyaretini o tarihte söyle anlatti: “cem uzan benden spk baskani ali ihsan karacan hakkinda santaj dosyasi hazirlamami, bunun için karacan’in pesine 24 saat birer muhabir ve kameraman takmami istedi. bunu kabul edemeyecegimi söyleyince istifami istediler, ben de istifa ettim. senin için güvence aldim, çalismana devam edebilirsin.”

uzanlar’in pamukova çiftligindeki baskinlardan sonra yeniden gündeme gelen “kamerali takip” sevdasina o zaman tanik olmustum. ben de dogan’in bu tavrina destek verdim, 24 ocak günü istifa ettim.
böylece star tv maceram 23 gün sonra sona erdi. dogan’dan sonra yerine geçici olarak istanbul’dan gelen mehmet ali yula bakti. yula, beraberinde iki küçük tip kamera getirmisti. karacan’i yakin takip yeni ekibin göreviydi. ne ölçüde yerine getirdiler onu bilemiyorum.

yillar sonra bir isadamiyla sohbet ederken bu olanlari anlatinca, “bu nedir ki, onlarin yaptiklarina akil sir ermez.
onlar sabanci’yi bile nasil dize getirdiler, biliyor musun?” diye sordu.
ardindan çeas’in uzanlar’in kontrolüne nasil geçtigini anlatti. ilgili olanlar hatirlar. çeas’in uzan ailesine geçtigi dönemde sabanci ile uzan ailesi arasinda “hisse savasi” yasanmis, sabanci sonunda pes ederek çeas’taki tüm hisselerini satip bir kenara çekilmisti. o tarihte bazi gazetelerde sabanci’nin tehdit edildigi
için uzan’a boyun egdigi yazilmisti.
sabanci nasil mi tehdit edilmisti? bu sorunun yaniti hep “sir” olarak kaldi. sabanci ailesinden bu sirri ögrenen
isadaminin anlattigina göre, uzan ailesinin bir bireyi, o tarihte sakip sabanci ile görüsüyor. çeas’teki
hisselerini devretmesini, aksi halde ellerindeki kaseti yayinlayacaklarini söylüyor. sabanci irkiliyor, “ne kaseti?” diye soruyor. uzan, kaseti sabanci’ya izlettiriyor. görüntüler karsisinda sabanci donup kaliyor,
saskinligini üzerinden attiktan sonra gözlerinden yaslar bosaliyor ve daha fazla izlemeye yüregi dayanmiyor.

bu kasette, sabanci’nin engelli oglu metin’in tuvalet ihtiyacini karsilarken, yemek yerken, giyinirken çekilmis
“daginik görüntüleri” var. aslinda yayinlandigi zaman sabanci’yi kamuoyu önünde sikintiya sokacak görüntüler degil bunlar. ama baba yüregi, canindan çok sevdigi ogluna ait bu görüntülerin tv ekranina bu sekilde yansimasina el vermiyor. hisse kavgasindan yorgun düsen sabanci için bu olay bardagi tasiran son damla oluyor. söyle diyor: “tamam kardesim, neyse degeri, ucuz pahali fark etmez, tüm hisselerimi devrediyorum, hepsi sizin olsun.”

yakindan taniyanlar iyi bilir; 71 yasinda ölen sabanci’nin en büyük üzüntüsü, 34 yasindaki zihinsel engelli oglu
metin’in durumuydu. metin’in adi her geçtiginde yüregini hüzün kaplar, gözyaslarina engel olamazdi: “bu
kadar servetim var, arabalarim hatta araba fabrikam var ama ogluma anahtarini verip kullan diyemiyorum… isterdim ki boynuma atilsin, bir kere olsun “baba” desin..” dostlari, sabanci’nin metin için her seyi göze alacagini söylüyor.
ben de ayni kanaati paylasiyorum.

simdi cem bey kalkmis “insanlik ayibindan” söz ediyor. özürlü bir gencin dogal görüntülerini “tehdit araci” olarak kullanmayi, acaba hangi “insanlik” kavramiyla açiklamak mümkün olabilir?

http://www.eksisozluk.com / (jin of the lamp, 26.12.2004 13:00)

Zeynep hanım araştırmalarınızdan ve doğruyu bulma çabanızdan dolayı teşekkür ederim. Bu teşekkür sanılabileceği gibi benimle aynı fikri paylaşmanızdan ötürü değil, doğruyu bulmayı hedeflemenizden dolayı.

Blog sayfalarına yazı yazmak adetim değildir ama korkarım ortada dönen muhabbetlere ve basının biz Türk halkını yanıltarak farklı düşüncelere yöneltmesine daha fazla seyirci kalamayacağım.

Cem Uzan denilen şahsiyet şuanda geçmişte yaptığı aç gözlülüğün faturasını ödüyordur. Motorola gibi dünya devi ve ABD kaynaklı, yahudi kökenli bir şirketi dolandırmak herkesin harcı değildir. Tabi ki bunun cezasını çekmekte gayet olağandır. ABD gibi dünya devi bir ülkenin şirketi olan Motorola ve ABD gibi bir çok ülkeyi görünmez güç olarak yöneten Yahudilerin sahibi olduğu bu şirkete kazık atan insan, muhakkak ki başına geleceklere razı olmalıdır. Zira Cem Uzan da başına gelecekleri bildiği için milletvekili sıfatı yada parti başkanı sıfatının arkasında saklanma, dokunulmazlık zırhının altına girmeye çalışmıştır Genç Partiyi kurarak. Cem Uzan sadece bunlardan korunmak için parti kurmamıştır elbette. Ola ki yalnışlıkla bir koalisyon içinde iktidara geçmesi halinde, şimdiye kadar yalan dolan ve hile ile elde ettiği servetinden AKP’nin el koymaları yüzünden kaybettiklerini kat ve kat geri yerine koyma çabası içindedir.

Ben şahsen bu devirde hala Cem Uzan’ın dürüst bir insan olduğunu düşünen ve ona oy vermeyi düşünen kişilerin aklından şüphe ederim. Görünen köy kılavuz istemez ama basının yanılttığı Türk halkının gerçekten bir kılavuza ihtiyacı var.

Gelelim AKP ve Tayyip Erdoğan konularına. Gül ismiyle mesaj yazan arkadaşımızın bir sorusu mevcut burada, “AKP hükümetinden memnunmusunuz? Müslüman bir insan laik olamazmı?”.

Yazının başından beri ima ettiğim şeyi şimdi açık açık yazmak istiyorum. Kardeşlerim, Arkadaşlarım, Dostlarım; basının sizi yönlendirmesine izin vermeyin. Basın dediğimiz şey bu devirde tek dişi kalmış bir canavardan başka bir şey değildir. Bugün bunu savunurken yarın şunu savunacak kadar kaypak bir organizasyondur. Aynı düşünce ile yapılmış mitingi bugün “bir avuç insan yürüdü” diyen basın, yarın “emsali görülmemiş bir kalabalık laiklik için meydanları inletti” şeklinde sunabiliriz bizlere. Bugün “Başında ki türbanla utanmadan üniversiteye girmeye çalıştı” diyen basın yarın “Başında ki bir bez parçası yüzünden özgürlüğü elinden alınarak okuma hakkına engel olundu.” şeklinde sunabiliriz size aynı haberi. Peki siz hangi habere, nasıl tepki veriyorsunuz sayın halkım?

Laiklik nedir? Şeriat nedir? Bu ülke laik midir? Demokratik ve özgür bir ülkede mi yaşıyoruz? Bu soruların cevapları nedense farklı düşünceye sahip kitleler tarafından farklı cevaplanıyor. Biz bu ülkede yaşayan insanlar Türk ve Müslüman olduğumuzu söylüyoruz. En azından %90nının böyle olduğu söyleniyor. Şimdi ilk sorudan başlayalım ve açıklayarak gidelim. Laiklik, sözlükte de açıklandığı üzere, din ve devlet işlerinin birbirinden ayrılmasıdır. Peki o zaman neden devletin “diyanet işleri başkanlığı” adı altında bir kolu bulunmakta yıllardır? Laik bir ülkede yaşıyorsak ve devlet din işlerine karışmıyorsa, neden YÖK yada Anayasa Mahkemesi bir bayanın başındaki bez ile okuma hakkına engel oluyor? Eğer YÖK ve Anayasa Mahkemesi devletten bağımsız kurumlar ise, neden siyasete bir şekilde müdahale ediyorlar? Şeriat, Kuran’da yazılmış ve müslümanların uyması gereken kurallarsa, en kötü ihtimalle %90nının müslüman olduğu ve bir çoğumuzun elhamdülillah müslümanız dediğimiz bir ülkede, neden şeriat öcü gibi karşılanıyor? Müslüman olduğunu söyleyen bir kişinin Kuran’da yazan kurallara (Şeriat) karşı gelmesi ne ölçüde doğrudur? Demokratik ve özgür bir ülkede yaşıyorsak, boynunda haç, satanizm yada anarşizm gibi simgeleri bulunan kolyelerler her yere rahatça girebilirken, neden bazı insanlar (türbanlı) farklı muamele görüyor? Bir insanın okuma yada devlettin kurumlarından yararlanma hakkını başında bir bez parçası olduğu için elinden almak sizce de demokratik bir davranış mıdır?

Yukarıda sıraladağım tezatlıklara cevaplar verebiliyor iseniz, ya gerçekten bizlerin göremediği bir gerçeğin farkındasınız, yada basının yönlendirdiği insanlardansınız. Bir Türk vatandaşı olarak ülkem için herşeyin en iyisini ve hayırlısını dileyerek yazıma son veriyor ve sizleri düşünmeye davet ediyorum…

millet zaten bunu haketmişse, gelir..

bakın filistine.. bazen onlara acıyorum ama biliyoruz ki o halk o acıyı hak ediyor… onlar topraklarını sattı çünki…

Uzan Grubu’na ait İsviçre bankalarındaki hesapları incelemek için Zürih’e giden Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) heyeti Türkiye’ye döndü. Heyetin, Uzan Grubu’na ait yaklaşık 250 milyon dolar parayı Türkiye’ye getirmek için çaba harcadığı belirtiliyor.

Beş günlük temaslarının ardından Türkiye’ye dönen heyetten, Şişli Cumhuriyet Başsavcı vekili Mecit Ceylan, soruşturmanın gizliliği açısından açıklama yapamayacaklarını söyledi.

Doğan Haber Ajansı’nın, TMSF yetkililerinden aldığı bilgiye göre, İsviçre bankalarında Uzanlara ait olduğu tespit edilen para yaklaşık 250 milyon dolar.
Heyetin, paranın Türkiye’ye getirilmesi için İsviçre’de federal savcı ile görüştükleri öğrenildi. Paranın tahsilatının henüz gerçekleştirilemediği, ancak bu konudaki çalışmaların devam ettiği belirtildi.

İsviçre bankalarında, Uzanlara ait paraların bulunmasıyla ilgili haberler üzerine Genç Parti, Şişli Cumhuriyet Başsavcı vekili Mecit Ceylan hakkında suç duyurusunda bulunmuştu.

Genç Parti Genel Başkan Yardımıcısı Emin Şirin, Mecit Ceylan’ın kardeşinin MHP’den aday olduğunu belirterek, Ceylan’ı tarafsız davranmamakla suçlamıştı.